Even voel ik me een indringer

Lieve Bianca,

Toen je me vroeg of ik jouw proces vast wilde leggen met foto’s, twijfelde ik geen seconde. Ik fotografeer graag de mens in zijn puurste vorm, zonder opsmuk of toeters en bellen. Dat kunnen hele krachtige momenten zijn maar ook zeer kwetsbare. En dat laatste was vandaag op het oncologisch centrum het geval.

Toen ik binnenkwam in de ruimte waar jij je chemo krijgt, moest ik echt even ‘aankomen’ en alles op me laten inwerken. Het was fijn om eerst open met je te kunnen praten over kanker, over de chemo en je gevoelens op dat moment. Ik kan niet zomaar een ruimte binnen stappen waar van alles gebeurt en meteen gaan fotograferen. Voor mij is het belangrijk om eerst een echte connectie te maken met de persoon en de situatie die ik in beeld breng. Zeker als het om zo’n persoonlijk proces gaat. Dus fijn dat je er even voor me kon zijn en me op mijn gemak stelde. Daarna voelde ik me vrij om foto’s te gaan maken.

Van de plek waar je één keer in de twee weken heen gaat voor de chemo. Een nee, daar zat niet een vrolijke, energieke Bianca zoals de vorige keer dat ik je fotografeerde, maar een rustige, meer naar binnen gekeerde Bianca. Zo begrijpelijk. Terwijl ik op dat moment jouw ogen fotografeer vraag ik me af wat allemaal door je heen gaat. Ik fotografeer weer verder: infusen, slangetjes, het schrift waar je in schrijft, dozen met teksten ‘toxische stoffen’, etc. Alles wat jij ziet als je je chemo krijgt. De tekst op je schrift raakt me: ‘This is my year to sparkle’.

Ik fotografeer ook je lieve man (na een beetje tegenstribbelen). Hij is tenslotte ook onderdeel van het proces. Hij steunt je waar hij kan en draagt zorg voor het gezin op momenten dat jij dat niet kunt. En dan raken twee handen elkaar aan, twee handen in elkaar gevouwen die zoveel zeggen. Een beeld dat meer dan boekdelen spreekt. Ik fotografeer jullie handen, kijk ze terug op mijn camera en voel een brok in mijn keel.

Even voel ik me een ‘indringer’ terwijl ik weet dat het niet zo is. Maar ik voel ook dankbaarheid dat ik dit alles vast mag leggen op beeld. Dat jij je veilig bij me voelt en er mag zijn met alles wat er is. Dank je wel daarvoor.

Lieve groet,
Dionne

P.S. Bianca heeft een Facebookgroep opgericht ‘Krachtig met Kanker‘. Ze is een inspirerend voorbeeld van hoe je met deze ziekte kunt omgaan. Heb jezelf te maken met kanker of ken je iemand in je omgeving, stuur dit blog dan gerust door.
Meer info over fotoshoots kun je vinden op: Fotoshoot ondernemers