Wie bepaalt de norm?

Wie bepaalt de norm?

Twee keer per week ga ik aquajoggen. Water en ik zijn altijd goede maatjes geweest. Mij zie je niet (meer) in een sportschool, niet mijn ding.

Ik had vanochtend super veel zin om te gaan zwemmen en aangezien ik best veel tijd achter de computer zit wil ik in dat uurtje ook lekker bewegen. Dus ga ik er ook vol tegenaan. Tot ergernis van sommige anderen die alleen maar komen om gezellig met elkaar bij te kletsen. Maar iedereen heeft zo zijn eigen reden om te gaan sporten en dat is natuurlijk helemaal prima. Maar ik ga me niet meer aanpassen aan wat de norm is in zo’n groep. Terwijl ik dit schrijf, realiseer ik me dat dit niet alleen gaande is bij het aquajoggen maar op vele vlakken in mijn leven. In mijn bedrijf, in mijn relatie, met vriendschappen en familie. Niet iedereen is daar blij mee, maar dat hoeft ook niet. De tijd dat ik door alles en iedereen aardig gevonden wilde worden is voorbij. Ik wil mezelf kunnen zijn, 100%, zonder concessies.

Vanochtend had ik zin om bij een springoefening in het water helemaal kopje onder te gaan en hoog naar boven te springen terwijl de rest de oefening gewoon boven water uitvoerde. Toen ik klaar was met springen vroeg de zwemjuf aan me: ‘Gaat het wel goed met je?’.

Best grappig eigenlijk, wat er gebeurt als je je anders gedraagt dan anderen.

Met een glimlach op mijn gezicht, deed ik de oefening nog een keer op mijn manier.

#dare to be different

Om de beste tips en inspiratie te kunnen geven gebruikt deze website cookies
Lees mijn privacyverklaring